top of page

Zoekresultaten

9 items gevonden voor ""

Pagina's (4)

  • Home | Participatiesmederij

    Samen voor de wereld van morgen Adviesbureau voor het creëren van draagvlak Kom in contact Wat kunnen overheden leren van burgercollectieven en coöperaties? Columns Opdrachtgevers Diensten PROCESONTWERP PROCESBEGELEIDING ORGANISATIE ADVIES Testimonials “Annajorien is strategisch én tactisch heel sterk. Dat is een mooie combi, die je niet altijd ziet." Els Holsappel, Nationaal Programma RES Contact Voornaam Achternaam E-mailadres Organisatie Bericht schrijven Verzenden Bedankt voor de inzending! Heeft u een vraag, opmerking of idee? Of interesse in een vrijblijvend, oriënterend gesprek? Vul het contactformulier in of stuur een mail. Postadres Goudsteeg 17A 8011 P P Zwolle Email info@participatiesmed erij.nl

  • OVER | Participatiesmederij

    Over Annajorien Prins is het brein achter De Participatiesmederij. Ik ben geschoold als politiek filosoof, heb uitgebreide kennis over besluitvormingsprocessen en werkervaring als onderzoeker, ambtenaar, coach en procesbegeleider. "Alleen ga je sneller, samen kom je verder" Missie Hoe de wereld van morgen er ook uit ziet, er is één ding duidelijk: de toekomstige samenleving verschilt sterk van de huidige. Want we leven – in de woorden van prof. Jan Rotmans – in een verandering van tijdperk. Het piept en kraakt in onze systemen. Overal lopen we tegen grenzen aan. In de landbouw, onze energievoorziening, de zorg, woningbouw. We lijken steeds minder toegerust op de opgaven waar we voor staan. En dit doet wat met ons. Omgaan met onzekerheid is een vaardigheid die we collectief, schoorvoetend, aan het leren zijn. ​ De vraag dient zich aan wanneer we de volgende stap gaan zetten. Visie maken. Samen bedenken hoe de wereld van morgen eruit moet zien. Zodat we met z’n allen een waarde(n)vol leven kunnen bedenken en vervolgens ook kunnen realiseren. ​ De Participatiesmederij helpt overheden, burgercollectieven, coöperaties, belangenorganisaties die deze stap willen zetten. Door stakeholders te inspireren tot gezamenlijk eigenaarschap van uitdaging en oplossing. Zodat we niet vast hoeven te zitten in onzekerheid over de toekomst of het gevoel dat we met verandering meer kwijtraken dan ons lief is. Als we ervoor kiezen om niet onze onderlinge verschillen te benadrukken, maar ons richten op dat wat ons verbindt en van daaruit handelen, dan gaat er een wereld voor ons open. Dan kunnen we samen moedig en hoopvol bouwen aan de wereld van morgen. Kom in contact

  • WERKWIJZE | Participatiesmederij

    Werkwijze De Participatiesmederij helpt draagvlak creëren voor de wereld van morgen. Door stakeholders te inspireren tot gezamenlijk eigenaarschap van de uitdaging én de oplossing. Diensten Klik hier PROCESONTWERP PROCESBEGELEIDING ORGANISATIE ADVIES Velen zeggen dat je met participatie geen draagvlak kunt creëren, alleen vergroten. Mijn stelling is dat je draagvlak wél kunt creëren. Met dienstbaar leiderschap en een goed procesontwerp. Basisontwerp voor draagvlak 1 2 3 WAAROM, WAT & HOE DIALOOG VERBETEREN We nodigen stakeholders uit het plan aan te vullen en beter te maken. Met open, constructieve gesprekken inventariseren we de kansen en de hobbels op de weg. Als leider doe jij de aftrap. Je schetst waarom (uitdaging) je waar naartoe wilt (oplossing) en hoe jij denkt dat we er met z'n allen kunnen komen. We halen samen de essentie uit alle inbreng en schaven het plan bij totdat iedereen zegt: Yes, hier gaan we voor! Op maat gemaakt Vanuit dit basisontwerp maakt De Participatiesmederij een participatieproces op maat. Passend bij jouw opgave: zoals het maken van beleidskaders voor windenergie, een toekomstvisie voor de coöperatie of een democratie agenda voor jouw stad. Zodat jij, samen met jouw stakeholders, de wereld van morgen kan bouwen. "A genuine leader is not a searcher for consensus but a molder of consensus" - Martin Luther Kin g

Alles bekijken

Columns (2)

  • De zoektocht naar het gezamenlijk belang

    Terwijl het stof van de verkiezingsuitslag van 22 november amper is neergedaald, breekt de tijd aan voor de gezamenlijke zoektocht naar de combinatie van politieke opvattingen die op draagvlak kan rekenen in het land, de Tweede Kamer én de Eerste Kamer. Profilering en polarisatie moeten worden overbrugd om de verbinding te vinden die zo ver te zoeken was tijdens de campagneperiode. Door de standpunten van de verkiezingswinnaar is het onduidelijk of dit gaat lukken. En of het slagen wel wenselijk is. Persoonlijk denk ik van wel. Zondebokpolitiek wordt namelijk slechts aantrekkelijk gevonden als er diepe redenen zijn voor ongenoegen: zoals het gebrek aan betaalbare woningen, gebrek aan bestaanszekerheid, enorme tekorten in de zorg, eenzaamheid, toenemende ongelijkheid, etc. En een perspectief op verbetering ontbreekt. Er komen vast nog vele analyses naar de manieren waarop progressieve partijen dit perspectief beter hadden kunnen bieden. Waar ik nu vooral benieuwd naar ben is: hoe gaan de zojuist verkozen volksvertegenwoordigers een antwoord vinden op dit massale ongenoegen? Welke regering kunnen zij vormen? En kunnen we hiermee ook als samenleving weer verbinding vinden? In de hoop scherp te zijn op de Haagse antwoorden die worden gevonden, deel ik graag mijn analyse. Neem het met een korrel zout, want als toeschouwer is het niet eenvoudig te ontwaren wat er precies speelt. Maar ik voel me gesterkt door het feit dat de befaamde Haagse Insider op X tot een soortgelijke analyse komt. En wat er nu lijkt te gebeuren vind ik hoopgevend. 1) Het kapen van de spilfunctie van Wilders (én Omtzigt) Zoals altijd is de zoektocht begonnen met het bepalen wie de spilfunctie heeft. Wie is aan zet om een verkenner aan te wijzen? We zijn gewend dat de grootste partij deze rol krijgt toebedeeld vanwege de verkiezingswinst. Maar door het rechts-extremistische gedachtegoed van de PVV is kennelijk besloten het oude speelboek weg te gooien. Dit werd zichtbaar vrijdagochtend. Kort voor de eerste bijeenkomst met alle partijleiders, deelde Yeşilgöz mee dat ze eventuele regeringsdeelname van de VVD afwijst vanwege het geleden zetelverlies. Woordkeuze én timing van deze uitspraak waren weloverwogen en bewust. De VVD haalde hiermee de wind uit de zeilen van de PVV, nog voordat Wilders de verkiezingswinst naar echte macht kon vertalen. En hoewel het gissen is naar de exacte redenen, liggen de volgende motieven voor de hand: Een meerderheidskabinet op rechts met PVV, NSC en BBB kan op draagvlak rekenen bij de VVD achterban. 84% van de VVD stemmers wil een rechts kabinet met de PVV. Maar er is ook een deel binnen de VVD dat bezwaren heeft tegen de overtuigingen van Wilders en niet vergeten is hoe hij het kabinet van Rutte I heeft laten vallen. Yeşilgöz wil zelf niet in een kabinet onder het leiderschap van Wilders. De bestuurlijke onervarenheid van PVV, NSC en BBB is groot. Het creëert een risico op (onverwachte) vroegtijdige verkiezingen, waar de VVD weinig controle over heeft. Het is deze keer al niet gelukt om te profiteren van vroegtijdige verkiezingen, terwijl ze controle hadden over de timing én het centrale thema van de verkiezingen. En niet onbelangrijk: een coalitie met de PVV brengt de internationale politieke campagne van Mark Rutte in gevaar. Hiervan zijn de eerste signalen al zichtbaar. Yeşilgöz had dit soort bezwaren prima op tafel kunnen leggen in het gesprek met verkenner Van Strien (PVV). Ware het niet dat ze dan de controle over de wijze waarop het naar buiten zou komen kwijt was geweest. Het was gunstiger zelf het voortouw te nemen en de formeel aan Wilders toebedeelde spilfunctie te kapen. Met als gevolg dat niet alleen de optie van een meerderheidskabinet op rechts is uitgesloten. Maar ook een minderheidskabinet met gedoogsteun praktisch onhaalbaar is. Een combinatie van VVD, PVV en BBB met gedoogsteun van de NSC had een kans van slagen. Terwijl een minderheidskabinet van NSC, PVV en BBB met gedoogsteun van VVD alleen op papier mogelijk is. Omtzigt vindt immers dat een minderheidskabinet de grondwet centraal moet stellen. Het tast de geloofwaardigheid van NSC aan als de PVV-geschiedenis van anti-rechtstatelijke opvattingen vergeten wordt. Daarnaast zal NSC ongetwijfeld ook andere mogelijkheden zien en inbrengen bij de verkenner. Vandaar dat de VVD deze kastanje door NSC uit het vuur laat halen. Ook heeft de VVD een meerderheidskabinet in het midden – waar haar achterban de grootste weerstand tegen heeft – van tafel gehaald. Terwijl het voor de haalbaarheid van zo’n middenkabinet aanvankelijk bepalend leek of Omtzigt wel of niet in een kabinet met de PVV zou willen stappen, heeft de VVD de sleutelpositie van NSC overgenomen en de haalbaarheid uitgesloten door überhaupt niet in een kabinet te willen. Nu kan ik hier cynisch constateren dat de VVD enkel in eigen belang handelt. Maar het grotere, gezamenlijke belang wordt hier zeker ook door gediend. Yeşilgöz heeft immers de ruimte voor het ondermijnen van mensenrechten van iedereen in Nederland drastisch ingeperkt. Tevens baande ze hiermee de weg voor het verkennen van twee kabinetsvormen die normaliter niet als serieuze optie op tafel zouden liggen. 2) Een extraparlementair meerderheidskabinet op rechts De eerste optie die nu serieus overwogen zal worden is een extraparlementair kabinet. Dit is een kabinet dat wordt gevormd op basis van een akkoord op hoofdlijnen (in plaats van een regeerakkoord) dat vervolgens niet wordt ondertekend door de betrokken politieke partijen. In plaats daarvan worden bestuurders geleverd die op persoonlijke titel plaatsnemen in het kabinet. Zo zou Yeşilgöz wederom minister kunnen worden; niet namens de VVD maar namens zichzelf. Ook kunnen politici van andere, niet-betrokken politieke partijen (denk aan SGP, JA21) deelnemen of zelfs niet-politici. Een extraparlementair kabinet is dus een kabinet dat op afstand staat van de politiek. Onderzoek laat zien dat het politieke eigenaarschap van het regeringsbeleid hierdoor ook afneemt. Waarom gaat deze kabinetsvorm dan toch serieus overwogen worden? Het maakt een meerderheidskabinet van PVV, VVD, NSC en BBB zonder premier Wilders mogelijk. Het geeft PVV, VVD, NSC en BBB de ruimte om deel te nemen aan de regering en tegelijkertijd uiterst kritisch te zijn op de regering in de Kamer. Het is in die zin bijna een luxepositie: verantwoordelijkheid pakken en toch ook weer niet. Een akkoord op hoofdlijnen strookt met de wens van Omtzigt om het politieke primaat steviger bij de Tweede Kamer te leggen. Ook biedt het ruimte voor vakministers, wat tevens een wens is van Omtzigt en waarmee PVV, NSC en BBB het tekort aan bestuurlijk ervaring in hun partij kunnen compenseren. Hierdoor acht ik de kans groot dat we een extraparlementair meerderheidskabinet op rechts krijgen. Maar wie wordt dan wél premier? Vermoedelijk iemand met uitgebreide politieke ervaring, die geloofwaardig boven de partijen kan staan. Zoals Johan Remkes, die overigens al eerder leiding gaf aan een extraparlementair kabinet als interim gouverneur van Limburg. Of hij het zal worden is afwachten. Wat mij sterkt in deze gedachte is dat dit type kabinet ook het grote, gezamenlijke belang kan dienen. In een akkoord op hoofdlijnen zijn immers geen concessies nodig richting de anti-rechtstatelijke opvattingen van de PVV. Door het akkoord sec te focussen op bijvoorbeeld bestaanszekerheid en migratie, kunnen er meerderheden in de Kamer gevormd worden op andere thema’s: zoals klimaatverandering. Aangezien de meerderheid in de Kamer vóór het voeren van klimaatbeleid is, zou men hier gewoon mee kunnen doorgaan. 3) Een zakenkabinet met kamerbrede steun op specifieke thema’s De tweede optie die serieus overwogen zal worden is een zakenkabinet. Dit is een specifiek type extraparlementair kabinet, dat (vrijwel) geheel bestaat uit personen die niet lid zijn van een politieke partij. Waarom gaat deze kabinetsvorm overwogen worden? De argumenten voor een normaal extraparlementair kabinet gelden net zozeer voor een zakenkabinet. Omzigt vindt een zakenkabinet ideaal. Hij verwacht dat een kabinet bestaande uit vakministers de uitvoerbaarheid van regeringsbeleid ten goede zal komen. Een zakenkabinet staat nog verder op afstand van de politiek. Hiermee kunnen VVD en NSC de samenwerking met PVV minimaliseren. Het feit dat er geen politici vanuit de eigen achterban aan dit kabinet geleverd kunnen worden, zal echter een groot nadeel zijn voor PVV, VVD en BBB. Waardoor dit niet de voorkeursvariant wordt. Het is wel mijn persoonlijke voorkeursvariant. Niet om bovenstaande redenen. Maar vanwege de kans om het échte gezamenlijke belang te vinden. Het is namelijk mogelijk om het hoofdlijnenakkoord voor een zakenkabinet met z’n allen te schrijven. Dit houdt in: eerst kijken welke meerderheden er per thema zijn. En vervolgens vanuit deze meerderheden een akkoord op hoofdlijnen schrijven. Zo kunnen VVD, D66, GLPvdA, PvdD, Volt, CU, CDA en SP bijvoorbeeld de paragraaf over klimaatbeleid schrijven. En de paragraaf over migratie bijvoorbeeld door VVD, PVV, BBB, NSC, JA21, SGP en CDA. Dit klinkt wellicht als een droom, maar een breed akkoord op hoofdlijnen is in gemeenten verschillende malen realiteit geworden. Zie hiervoor het onderzoek van Lianne van Kalken. Dus waarom niet in de Tweede Kamer? Kan het gebeuren? Ja. Als men het overkoepelend belang van Nederland laat prevaleren boven het partijbelang. Als ze over hun eigen schaduw weten heen te springen is de opbrengst groot: verbinding in de Tweede Kamer, Eerste Kamer en in de samenleving. Wat kan beter zijn dan dat?

  • Wat kunnen overheden leren van burgercollectieven en coöperaties?

    Op 16 juni 2023 was ik in Eindhoven, waar burgercollectieven, ambtenaren en onderzoekers verzameld waren voor het congres van Collectieve Kracht, het onderzoekplatform voor burgercollectieven. Met als doel: een goed gesprek over de belangrijke rol die burgercollectieven spelen in de grote opgaven van vandaag. Want, verspreid over Nederland, zijn er meer dan 4000 burgercollectieven die zélf een oplossing bieden voor de tekorten in de zorg, de hoge huurprijzen op de woningmarkt en de energietransitie. En zo langzamerhand hebben deze collectieven wel bewezen dat ze serieus impact maken. Wat kunnen politiek en overheden hiervan leren? Democratische kracht van de gemeenschap Ben van Essen, voorzitter van NL Zorgt voor Elkaar, wijst op het democratische verschil tussen overheid en burgercollectieven: “Waar de politiek zich richt op concurrerende belangen, richten collectieven zich op het combineren van belangen”. Simpel gezegd: U en ik kunnen het debat met elkaar aangaan en kijken wiens gedachtegang uiteindelijk een meerderheid krijgt. Of we kunnen proberen om de essentie van elkaars zorgen en idealen te begrijpen. En hier vanuit samen iets nieuws maken. Dit laatste is volgens Van Essen de democratische gemeenschapskracht van burgercollectieven. Andere logica, andere resultaten Door samen vooruit te kijken op basis van gedeelde waarden, weten inwoners duurzame oplossingen te vinden voor diezelfde hardnekkige problemen waar overheden zich het hoofd over breken. En het lijkt zo voor de hand te liggen: gebruik je een andere logica, dan krijg je ook andere resultaten. Dan blijkt het mogelijk om lange termijn plannen te maken. Waarbij “het eigen korte termijn voordeel kleiner kan zijn dan de eigen investering, dat accepteer je”, aldus Van Essen. Wat idealistisch klinkt, maar volgens mij betekent dat het betrokkenen lukt om oplossingen te vinden die recht doen aan alle belangen. Zodat het eigen belang samenvalt met het collectieve belang. Kunnen politiek en overheden deze logica ook toepassen? Onze lange poldergeschiedenis laat zien dat overheden bereid zijn om consensus te zoeken. Maar... en dit is een grote maar: de rekensom van stemmen optellen tot een meerderheid blijft de boventoon voeren. Waardoor daadwerkelijke consensus uit blijft en het gemakkelijker is om grote problemen vooruit te schuiven of simpelweg af te wentelen op de markt/’de sector’. En dit gebeurt volop. "Want laten we eerlijk zijn: de meeste van de grote problemen die nu op ons bord liggen, lagen daar twintig, soms zelfs veertig jaar geleden ook al", aldus Tjeenk Willink (Het tijd tegen, 2023). Waar Tjeenk Willink wijst naar de dominantie van het marktdenken, zie ik vooral dat het pappen en nathouden voortvloeit uit de concurrentie logica die Van Essen benoemt. Er moeten stemmen worden gewonnen in de volgende verkiezingen en individuele zichtbaarheid is daarvoor belangrijker dan de gezamenlijke prestatie. Het is daarom niet in het (korte termijn) voordeel van de politiek om een gezamenlijke visie te ontwikkelen. De wal moet het schip keren De problemen vandaag de dag zijn echter zó groot, dat de wal het schip doet keren. Vooruitschuiven kan niet langer. Een gezamenlijke visie op de toekomst is nodig om stappen te kunnen maken. En deze gedachte komt de laatste tijd bij meer mensen op. Zo stelt oud-minister Cees Veermand voor in de Trouw om het mislukte landbouwakkoord te vervangen door een gedragen politieke visie. Éérst gezamenlijk vooruitkijken: in kaart brengen hoe de gewenste toekomst eruit ziet. Daarna met alle betrokkenen in gesprek om dit toekomstbeeld aan te vullen en bij te schaven. Zodat iedereen zich hierin kan herkennen. Om vervolgens samen handen en voeten hieraan te geven. Burgercollectieven laten zien dat het werkt. Nu hopen dat ook politiek en overheden het aandurven.

Alles bekijken

Diensten (3)

  • Couples Coaching

    Describe your service here. What makes it great? Use short catchy text to tell people what you offer, and the benefits they will receive. A great description gets readers in the mood, and makes them more likely to go ahead and book.

  • Initial Consultation

    Describe your service here. What makes it great? Use short catchy text to tell people what you offer, and the benefits they will receive. A great description gets readers in the mood, and makes them more likely to go ahead and book.

  • Individual Coaching

    Describe your service here. What makes it great? Use short catchy text to tell people what you offer, and the benefits they will receive. A great description gets readers in the mood, and makes them more likely to go ahead and book.

Alles bekijken
bottom of page